Trądzik odwrócony – czynniki i grupy ryzyka

Z badań wynika, że na trądzik odwrócony częściej zapadają mężczyźni, a czynnikami sprzyjającymi rozwojowi choroby są nadmierna potliwość oraz nadwaga. Obserwuje się również związek pomiędzy zachorowaniami na trądzik odwrócony, a podrażnieniami skóry w wyniku tarcia przez odzież, golenie czy epilację włosów. Trądzik odwrócony rzadko występuje przed okresem pokwitania, ponadto zaobserwowano, że u niektórych kobiet przebieg choroby zaostrza miesiączka.

Trądzik odwrócony jest chorobą mieszków włosowych i gruczołów łojowych. Gruczoły apokrynowe nie biorą udziału w procesie chorobowym, natomiast zostają zajęte wtórnie z powodu masywnego odczynu zapalnego.

Trądzik odwrócony – przebieg choroby

Zależnie od stopnia przebiegu choroby, możemy mówić o postaci łagodnej trądziku odwróconego z niewielkimi wykwitami na skórze i ciężkiej postaci choroby. Trądzik odwrócony jest chorobą charakteryzującą się nieestetycznymi zmianami skórnymi z towarzyszącym cuchnącym wysiękiem, co sprawia, że cierpiący na niego pacjenci są odrzucani przez społeczeństwo. Może to prowadzić u nich do zaburzeń emocjonalnych oraz alkoholizmu. Miejsca najczęściej atakowane przez chorobę to pachy, ale również fałdy pod piersiami, fałdy pachwinowe, moszna, wzgórek łonowy i wargi sromowe większe. Zmiany typowe dla trądziku odwróconego obserwuje się u pacjentów także w kroczu, okolicach odbytu, na pośladkach czy w dole łokciowym i podkolanowym.

W przebiegu choroby tworzą się przetoki i blizny. Przetoki mogą drążyć aż do powięzi głębokiej, a blizny mogą tworzyć bliznowate pozaciągania. Początkowe objawy choroby to zapalne guzki przypominające czyraki, które następnie pękają i drążą w głąb. Inne objawy towarzyszące przebiegowi choroby to trądzik skupiony klatki piersiowej, pleców i twarzy, zatoka włosowa, zapalenie okołomieszkowe i ropnie na karku oraz owłosionej skórze głowy .

Diagnostyka trądziku odwróconego

Ponieważ w początkowej fazie choroby wykwity na skórze mają postać bolesnych zapalnych guzków, pacjenci bardzo często przez nawet kilka lat są błędnie diagnozowani i leczeni na czyraki. Podczas trądziku odwróconego często współwystępują też inne objawy takie, jak np. zatoka włosowa, czy zapalenie okołomieszkowe bywa, że leczy się wtórną chorobę, nie zaś przyczynę pierwotną. W dołach zgięciowych bardzo trudno odróżnić trądzik odwrócony od zmian skórnych wywołanych przez bakterie. Przewlekłe zmiany ropne z przetokami również budzą wiele wątpliwości diagnostycznych, gdyż podobny obraz kliniczny występuje np. w chorobie Crohna, promienicy czy gruźlicy. Ponadto trądzik odwrócony na owłosionej skórze głowy przypominać może głębokie zakażenie grzybami z rodzaju Trichophyton, a także inne postaci zapalenia mieszków włosowych, natomiast blizny, które w przebiegu trądziku odwróconego tworzą się na karku, są podobne do zmian wywołanych przez acne keloidalis, jednakże ten rodzaj trądziku ma łagodniejszy przebieg.

Leczenie trądziku odwróconego

Jedyną skuteczną metodą leczenia trądziku odwróconego jest leczenie chirurgiczne, gdyż leczenie zachowawcze nie przynosi efektów. Małe wykwity skórne wycina się całkowicie, co zatrzymuje rozwój choroby już w jej początkowej fazie, bez towarzyszących trądzikowi odwróconemu głębokich blizn i przetok. W nasilonej chorobie, kilka miesięcy przed zabiegiem pacjentowi podaje się izotretioninę oraz antybiotyki. Ciężka postać choroby może wymagać ogólnie podawanych kortykosteroidów. Biopsji w rozpoznaniu trądziku odwróconego nie stosuje się. Najwięcej informacji do badań dostarcza materiał pobrany podczas operacji. Trądzik odwrócony jest uleczalny, jednakże choroba pozostawia po sobie głębokie blizny.