Trudności we wczesnej diagnostyce trądziku odwróconego

Trądzik odwrócony jest chorobą, którą diagnozuje się bardzo trudno z uwagi na jej podobieństwo do zmian skórnych, towarzyszących innym schorzeniom. Ponieważ w początkowej fazie choroby wykwity na skórze mają postać bolesnych zapalnych guzków podobnych do czyraków, pacjenci bardzo często zamiast leczenia operacyjnego mogą liczyć tylko na leczenie zachowawcze antybiotykoterapią, a błędna terapia może trwać nawet kilka lat.

Ponieważ podczas trądziku odwróconego często współwystępują też inne objawy takie, jak np. zatoka włosowa, czy zapalenie okołomieszkowe bywa, że leczy się wtórną chorobę, nie zaś przyczynę pierwotną. W dołach zgięciowych bardzo trudno odróżnić trądzik odwrócony od zmian skórnych, wywołanych przez bakterie. Trudności w rozpoznaniu budzą też przewlekłe zmiany ropne z przetokami, gdyż podobny obraz kliniczny występuje np. w chorobie Crohna, promienicy czy gruźlicy. We wczesnym rozpoznaniu trądziku odwróconego na owłosionej skórze głowy należy wykluczyć zakażenie grzybami z rodzaju Trichophyton, a także inne postaci zapalenia mieszków włosowych. Blizny, które w przebiegu trądziku odwróconego tworzą się na karku, są podobne do zmian wywołanych przez acne keloidalis, jednakże ten rodzaj trądziku ma łagodniejszy przebieg.

Trądzik odwrócony – obraz histopatologiczny

Najlepszym materiałem do badań histopatologicznych są próbki ze zmian, pobrane podczas operacji, która jest niezbędną i najskuteczniejszą metodą leczenia. Typowy dla trądziku odwróconego obraz histopatologiczny to głębokie ropnie skórne wokół mieszków włosowych, obejmujące również inne przydatki skóry i skórę właściwą pomiędzy nimi. Na owłosionej skórze głowy proces zapalny może szerzyć się aż do powięzi. Obserwuje się również ziarniaki, podobnie jak przy ciele obcym, często z pozostałościami włosów.

Mechanizm chorobotwórczy

Trądzik odwrócony (acne inversa) to choroba mieszków włosowych i gruczołów łojowych. Gruczoły apokrynowe nie uczestniczą w procesie chorobowym, jednakże zostają zajęte wtórnie z powodu masywnego odczynu zapalnego. W wielu mieszkach włosów terminalnych nie ma gruczołów apokrynowych. Z badań wynika, że bakterie, które można zaobserwować w wykwitach i wyizolować je, nie odgrywają pierwotnej roli w przebiegu choroby. W wyniku długotrwałego przebiegu choroby w miejscach występowania przewlekłego stanu zapalnego może dojść do wtórnej skrobawicy i raka płaskokomórkowego. Mimo wzrostu świadomości społecznej dotyczącej chorób skóry, chorzy na trądzik odwrócony bardzo często są odrzucani przez społeczeństwo, gdyż zmiany skórne i blizny są bardzo nieestetyczne, a zapach z wysiękowych zmian bardzo nieprzyjemny – nawet mimo stosowania właściwej higieny. Taka postawa społeczna jest często podłożem zmian natury psychicznej u chorych, takich jak obniżone poczucie własnej wartości, poczucie wstydu i odrzucenia, co może prowadzić np. do choroby alkoholowej. Choroba jest uleczalna, jednak w bardzo wielu przypadkach pozostawia po sobie blizny, bliznowate pozaciągania i przetoki.